Sloka 2.55
प्रजहाति यदा कामान् सर्वान् पार्थ मनोगतान् ।
आत्मन्येवात्मना तुष्टः स्थितप्रज्ञस्तदोच्यते ॥
ప్రజహాతి యదా కామాన్ సర్వాన్ పార్థ మనోగతాన్ ।
ఆత్మన్యేవాత్మనా తుష్టః స్థితప్రజ్ఞస్తదోచ్యతే ॥
prajahāti yadā kāmān sarvān pārtha manogatān |
ātmanyevātmanā tuṣṭaḥ sthitaprajñastadocyate ||
శ్రీ భగవానుడు అన్నాడు: పార్థా! మనసులోని కోరికలన్నింటినీ విడిచిపెట్టి, తనలో తానే సంతృప్తిగా ఉండేవాడిని స్థితప్రజ్ఞుడు అంటారు.
Shri Krishna said: O Partha, when a person gives up all the desires of the mind and is content in the Self alone, that person is said to be of steady wisdom.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.