Sloka 2.54
स्थितप्रज्ञस्य का भाषा समाधिस्थस्य केशव ।
स्थितधीः किं प्रभाषेत किमासीत व्रजेत किम् ॥
స్థితప్రజ్ఞస్య కా భాషా సమాధిస్థస్య కేశవ ।
స్థితధీః కిం ప్రభాషేత కిమాసీత వ్రజేత కిమ్ ॥
sthitaprajñasya kā bhāṣā samādhisthasya keśava |
sthitadhīḥ kiṃ prabhāṣeta kimāsīta vrajeta kim ||
అర్జునుడు అన్నాడు: కేశవా! సమాధిలో నిలిచిన స్థితప్రజ్ఞుని లక్షణాలు ఏమిటి? అతను ఎలా మాట్లాడతాడు, ఎలా కూర్చుంటాడు, ఎలా నడుచుకుంటాడు?
Arjuna said: O Keshava, what are the signs of a person of steady wisdom who is established in meditation? How do they speak, how do they sit, and how do they walk?
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.