Sloka 2.22
वासांसि जीर्णानि यथा विहाय
नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि ।
तथा शरीराणि विहाय जीर्णा
न्यन्यानि संयाति नवानि देही ॥
వాసాంసి జీర్ణాని యథా విహాయ
నవాని గృహ్ణాతి నరోఽపరాణి ।
తథా శరీరాణి విహాయ జీర్ణా
న్యన్యాని సంయాతి నవాని దేహీ ॥
vāsāṃsi jīrṇāni yathā vihāya
navāni gṛhṇāti naro’parāṇi |
tathā śarīrāṇi vihāya jīrṇā
nyanyāni saṃyāti navāni dehī ||
మనిషి చిరిగిన పాత బట్టలను విడిచి కొత్త బట్టలు ధరించినట్లే, ఆత్మ జీర్ణమైన దేహాలను విడిచి కొత్త దేహాలలో ప్రవేశిస్తుంది.
Just as a person throws away worn-out clothes and puts on new ones, the soul leaves worn-out bodies and enters new ones.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.