Sloka 2.9
एवमुक्त्वा हृषीकेशं गुडाकेशः परन्तप ।
न योत्स्य इति गोविन्दमुक्त्वा तूष्णीं बभूव ह ॥
ఏవముక్త్వా హృషీకేశం గుడాకేశః పరన్తప ।
న యోత్స్య ఇతి గోవిన్దముక్త్వా తూష్ణీం బభూవ హ ॥
evamuktvā hṛṣīkeśaṃ guḍākeśaḥ parantapa |
na yotsya iti govindamuktvā tūṣṇīṃ babhūva ha ||
సంజయుడు అన్నాడు: హృషీకేశునితో ఇలా పలికిన తరువాత గుడాకేశుడైన అర్జునుడు "నేను యుద్ధం చేయను" అని గోవిందునితో చెప్పి మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
Sanjaya said: Having spoken thus to Hrishikesha, Arjuna, the conqueror of sleep, said to Govinda, "I will not fight," and fell silent.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.