Sloka 2.50
बुद्धियुक्तो जहातीह उभे सुकृतदुष्कृते ।
तस्माद्योगाय युज्यस्व योगः कर्मसु कौशलम् ॥
బుద్ధియుక్తో జహాతీహ ఉభే సుకృతదుష్కృతే ।
తస్మాద్యోగాయ యుజ్యస్వ యోగః కర్మసు కౌశలమ్ ॥
buddhiyukto jahātīha ubhe sukṛtaduṣkṛte |
tasmādyogāya yujyasva yogaḥ karmasu kauśalam ||
ఈ బుద్ధితో కూడినవాడు ఈ జన్మలోనే పుణ్యపాపాలు రెండింటినీ విడిచిపెడతాడు. కాబట్టి యోగానికి అంకితమవ్వు; కర్మలలో నైపుణ్యమే యోగం.
One who is united with this wisdom leaves behind both good and bad results in this very life. So devote yourself to yoga — yoga is skill in action.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.