Sloka 2.46
यावानर्थ उदपाने सर्वतः संप्लुतोदके ।
तावान्सर्वेषु वेदेषु ब्राह्मणस्य विजानतः ॥
యావానర్థ ఉదపానే సర్వతః సంప్లుతోదకే ।
తావాన్సర్వేషు వేదేషు బ్రాహ్మణస్య విజానతః ॥
yāvānartha udapāne sarvataḥ saṃplutodake |
tāvānsarveṣu vedeṣu brāhmaṇasya vijānataḥ ||
అన్ని వైపులా నీరు నిండిన చోట చిన్న బావికి ఎంత ప్రయోజనం ఉంటుందో, తత్త్వం తెలిసిన బ్రాహ్మణునికి అన్ని వేదాల వల్ల అంతే ప్రయోజనం.
For one who has realised the truth, all the Vedas are of as much use as a small well when there is water flooding everywhere.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.