Sloka 2.33
अथ चैत्त्वमिमं धर्म्यं संग्रामं न करिष्यसि ।
ततः स्वधर्मं कीर्तिं च हित्वा पापमवाप्स्यसि ॥
అథ చైత్త్వమిమం ధర్మ్యం సంగ్రామం న కరిష్యసి ।
తతః స్వధర్మం కీర్తిం చ హిత్వా పాపమవాప్స్యసి ॥
atha caittvamimaṃ dharmyaṃ saṃgrāmaṃ na kariṣyasi |
tataḥ svadharmaṃ kīrtiṃ ca hitvā pāpamavāpsyasi ||
కానీ ఈ ధర్మయుద్ధం చేయకపోతే నీవు స్వధర్మాన్ని, కీర్తిని కోల్పోయి పాపాన్ని పొందుతావు.
But if you refuse to fight this righteous war, you will abandon your duty and your good name, and you will incur sin.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.