Sloka 1.47
एवमुक्त्वाऽर्जुनः संख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
ఏవముక్త్వాఽర్జునః సంఖ్యే రథోపస్థ ఉపావిశత్ ।
విసృజ్య సశరం చాపం శోకసంవిగ్నమానసః ॥
evamuktvā’rjunaḥ saṃkhye rathopastha upāviśat |
visṛjya saśaraṃ cāpaṃ śokasaṃvignamānasaḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు: యుద్ధభూమిలో ఇలా పలికి, శోకంతో మనసు కలత చెందిన అర్జునుడు విల్లంబులను విడిచి రథంలో కూలబడ్డాడు.
Sanjaya said: Having spoken this on the battlefield, Arjuna cast aside his bow and arrows and sank down on the seat of the chariot, his mind overwhelmed with grief.
About chapter 1
On the battlefield of Kurukshetra, the Kaurava and Pandava armies stand ready for war. Arjuna asks Krishna, his charioteer, to place the chariot between the two armies. Seeing teachers, cousins and friends on the other side, he is overcome with grief, lays down his bow and refuses to fight. The whole teaching of the Gita grows out of this moment of doubt.