Sloka 1.33
येषामर्थे काङ्क्षितं नो राज्यं भोगाः सुखानि च ।
त इमेऽवस्थिता युद्धे प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च ॥
యేషామర్థే కాఙ్క్షితం నో రాజ్యం భోగాః సుఖాని చ ।
త ఇమేఽవస్థితా యుద్ధే ప్రాణాంస్త్యక్త్వా ధనాని చ ॥
yeṣāmarthe kāṅkṣitaṃ no rājyaṃ bhogāḥ sukhāni ca |
ta ime’vasthitā yuddhe prāṇāṃstyaktvā dhanāni ca ||
ఎవరి కోసం మేము రాజ్యం, భోగాలు, సుఖాలు కోరుకుంటున్నామో, వారే ప్రాణాలను, సంపదను విడిచిపెట్టడానికి సిద్ధపడి యుద్ధంలో నిలిచి ఉన్నారు —
The very people for whose sake we want a kingdom, enjoyment and pleasures stand here in battle, ready to give up their lives and wealth —
About chapter 1
On the battlefield of Kurukshetra, the Kaurava and Pandava armies stand ready for war. Arjuna asks Krishna, his charioteer, to place the chariot between the two armies. Seeing teachers, cousins and friends on the other side, he is overcome with grief, lays down his bow and refuses to fight. The whole teaching of the Gita grows out of this moment of doubt.