Sloka 2.72
एषा ब्राह्मी स्थितिः पार्थ नैनां प्राप्य विमुह्यति ।
स्थित्वाऽस्यामन्तकालेऽपि ब्रह्मनिर्वाणमृच्छति ॥
ఏషా బ్రాహ్మీ స్థితిః పార్థ నైనాం ప్రాప్య విముహ్యతి ।
స్థిత్వాఽస్యామన్తకాలేఽపి బ్రహ్మనిర్వాణమృచ్ఛతి ॥
eṣā brāhmī sthitiḥ pārtha naināṃ prāpya vimuhyati |
sthitvā’syāmantakāle’pi brahmanirvāṇamṛcchati ||
పార్థా! ఇదే బ్రాహ్మీస్థితి. దీనిని పొందినవాడు మళ్లీ మోహంలో పడడు. అంత్యకాలంలో కూడా ఈ స్థితిలో నిలిచినవాడు బ్రహ్మనిర్వాణాన్ని (మోక్షాన్ని) పొందుతాడు.
This is the state of being established in the Absolute (Brahman), O Partha. Having attained it, one is never deluded again; remaining in it even at the hour of death, one attains liberation in Brahman.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.