Sloka 2.59
विषया विनिवर्तन्ते निराहारस्य देहिनः ।
रसवर्जं रसोऽप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते ॥
విషయా వినివర్తన్తే నిరాహారస్య దేహినః ।
రసవర్జం రసోఽప్యస్య పరం దృష్ట్వా నివర్తతే ॥
viṣayā vinivartante nirāhārasya dehinaḥ |
rasavarjaṃ raso’pyasya paraṃ dṛṣṭvā nivartate ||
విషయాలను స్వీకరించనివానికి విషయాలు దూరమవుతాయి, కానీ వాటిపై రుచి మిగిలే ఉంటుంది. పరమాత్మను దర్శించినవానికి ఆ రుచి కూడా తొలగిపోతుంది.
Sense objects fall away from one who abstains from them, but the longing for them remains. Even that longing disappears for one who has realised the Supreme.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.