Sloka 2.39
एषा तेऽभिहिता सांख्ये बुद्धिर्योगे त्विमां श्रृणु ।
बुद्ध्यायुक्तो यया पार्थ कर्मबन्धं प्रहास्यसि ॥
ఏషా తేఽభిహితా సాంఖ్యే బుద్ధిర్యోగే త్విమాం శ్రృణు ।
బుద్ధ్యాయుక్తో యయా పార్థ కర్మబన్ధం ప్రహాస్యసి ॥
eṣā te’bhihitā sāṃkhye buddhiryoge tvimāṃ śrṛṇu |
buddhyāyukto yayā pārtha karmabandhaṃ prahāsyasi ||
ఇంతవరకు నీకు సాంఖ్య (జ్ఞాన) దృష్టితో చెప్పాను. ఇప్పుడు బుద్ధియోగం గురించి విను; దీనితో నీవు కర్మబంధం నుండి విముక్తుడవుతావు.
So far I have explained this to you as knowledge (Sankhya). Now hear it as the yoga of the intellect, with which you will break free from the bondage of action.
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.