Sloka 2.21
वेदाविनाशिनं नित्यं य एनमजमव्ययम् ।
कथं स पुरुषः पार्थ कं घातयति हन्ति कम् ॥
వేదావినాశినం నిత్యం య ఏనమజమవ్యయమ్ ।
కథం స పురుషః పార్థ కం ఘాతయతి హన్తి కమ్ ॥
vedāvināśinaṃ nityaṃ ya enamajamavyayam |
kathaṃ sa puruṣaḥ pārtha kaṃ ghātayati hanti kam ||
పార్థా! ఆత్మ నాశనం లేనిది, నిత్యమైనది, జన్మరహితమైనది, మార్పులేనిది అని తెలిసినవాడు ఎవరినైనా ఎలా చంపుతాడు, ఎలా చంపిస్తాడు?
O Partha, how can a person who knows the soul to be indestructible, eternal, unborn and unchanging kill anyone, or cause anyone to be killed?
About chapter 2
Arjuna surrenders to Krishna as his disciple, and Krishna begins to teach. The soul is eternal: it is never born and never dies, so the wise do not grieve. Krishna explains one’s own duty (svadharma), action without attachment to results, and the qualities of a person of steady wisdom (sthitaprajña). Many of the Gita’s best-known verses, including 2.47, are in this chapter.