Sloka 1.44
उत्सन्नकुलधर्माणां मनुष्याणां जनार्दन ।
नरकेऽनियतं वासो भवतीत्यनुशुश्रुम ॥
ఉత్సన్నకులధర్మాణాం మనుష్యాణాం జనార్దన ।
నరకేఽనియతం వాసో భవతీత్యనుశుశ్రుమ ॥
utsannakuladharmāṇāṃ manuṣyāṇāṃ janārdana |
narake’niyataṃ vāso bhavatītyanuśuśruma ||
జనార్దనా! కులధర్మాలు నశించిన మనుషులు చాలా కాలం నరకంలో నివసిస్తారని మేము విన్నాము.
O Janardana, we have heard that those whose family traditions are destroyed must live in hell for a long time.
About chapter 1
On the battlefield of Kurukshetra, the Kaurava and Pandava armies stand ready for war. Arjuna asks Krishna, his charioteer, to place the chariot between the two armies. Seeing teachers, cousins and friends on the other side, he is overcome with grief, lays down his bow and refuses to fight. The whole teaching of the Gita grows out of this moment of doubt.