Sloka 1.28
कृपया परयाऽऽविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ।
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ॥
కృపయా పరయాఽఽవిష్టో విషీదన్నిదమబ్రవీత్ ।
దృష్ట్వేమం స్వజనం కృష్ణ యుయుత్సుం సముపస్థితమ్ ॥
kṛpayā parayā’’viṣṭo viṣīdannidamabravīt |
dṛṣṭvemaṃ svajanaṃ kṛṣṇa yuyutsuṃ samupasthitam ||
తీవ్రమైన కరుణతో నిండి విషాదంతో ఇలా అన్నాడు. అర్జునుడు అన్నాడు: కృష్ణా! యుద్ధం చేయాలనే కోరికతో ఇక్కడ నిలిచిన నా వారిని చూసి,
was overcome with deep compassion and spoke in sorrow. Arjuna said: O Krishna, seeing my own people standing here eager to fight,
About chapter 1
On the battlefield of Kurukshetra, the Kaurava and Pandava armies stand ready for war. Arjuna asks Krishna, his charioteer, to place the chariot between the two armies. Seeing teachers, cousins and friends on the other side, he is overcome with grief, lays down his bow and refuses to fight. The whole teaching of the Gita grows out of this moment of doubt.