Sloka 1.2
दृष्ट्वा तु पाण्डवानीकं व्यूढं दुर्योधनस्तदा ।
आचार्यमुपसङ्गम्य राजा वचनमब्रवीत् ॥
దృష్ట్వా తు పాణ్డవానీకం వ్యూఢం దుర్యోధనస్తదా ।
ఆచార్యముపసఙ్గమ్య రాజా వచనమబ్రవీత్ ॥
dṛṣṭvā tu pāṇḍavānīkaṃ vyūḍhaṃ duryodhanastadā |
ācāryamupasaṅgamya rājā vacanamabravīt ||
సంజయుడు అన్నాడు: వ్యూహాత్మకంగా నిలిచిన పాండవ సైన్యాన్ని చూసి రాజు దుర్యోధనుడు తన గురువు ద్రోణాచార్యుని దగ్గరకు వెళ్లి ఈ మాటలు అన్నాడు.
Sanjaya said: Seeing the Pandava army drawn up in battle formation, King Duryodhana went to his teacher Drona and spoke these words.
About chapter 1
On the battlefield of Kurukshetra, the Kaurava and Pandava armies stand ready for war. Arjuna asks Krishna, his charioteer, to place the chariot between the two armies. Seeing teachers, cousins and friends on the other side, he is overcome with grief, lays down his bow and refuses to fight. The whole teaching of the Gita grows out of this moment of doubt.