Sloka 11.45
11.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे ।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
అదృష్టపూర్వం హృషితోఽస్మి దృష్ట్వా
భయేన చ ప్రవ్యథితం మనో మే ।
తదేవ మే దర్శయ దేవ రూపం
ప్రసీద దేవేశ జగన్నివాస ॥
adṛṣṭapūrvaṃ hṛṣito’smi dṛṣṭvā
bhayena ca pravyathitaṃ mano me |
tadeva me darśaya deva rūpaṃ
prasīda deveśa jagannivāsa ||
About chapter 11
Arjuna asks to see Krishna’s cosmic form. Granted divine sight, he sees the whole universe in Krishna’s body — countless faces, arms and eyes, blazing like a thousand suns, with all the warriors rushing into his mouths as time itself. Awestruck and afraid, Arjuna praises him and begs to see the gentle four-armed form again. Only pure devotion makes this vision possible.