Sloka 11.37
11.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे ।
अनन्त देवेश जगन्निवास
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥
కస్మాచ్చ తే న నమేరన్మహాత్మన్
గరీయసే బ్రహ్మణోఽప్యాదికర్త్రే ।
అనన్త దేవేశ జగన్నివాస
త్వమక్షరం సదసత్తత్పరం యత్ ॥
kasmācca te na nameranmahātman
garīyase brahmaṇo’pyādikartre |
ananta deveśa jagannivāsa
tvamakṣaraṃ sadasattatparaṃ yat ||
About chapter 11
Arjuna asks to see Krishna’s cosmic form. Granted divine sight, he sees the whole universe in Krishna’s body — countless faces, arms and eyes, blazing like a thousand suns, with all the warriors rushing into his mouths as time itself. Awestruck and afraid, Arjuna praises him and begs to see the gentle four-armed form again. Only pure devotion makes this vision possible.