Sloka 11.24
11.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥
నభఃస్పృశం దీప్తమనేకవర్ణం
వ్యాత్తాననం దీప్తవిశాలనేత్రమ్ ।
దృష్ట్వా హి త్వాం ప్రవ్యథితాన్తరాత్మా
ధృతిం న విన్దామి శమం చ విష్ణో ॥
nabhaḥspṛśaṃ dīptamanekavarṇaṃ
vyāttānanaṃ dīptaviśālanetram |
dṛṣṭvā hi tvāṃ pravyathitāntarātmā
dhṛtiṃ na vindāmi śamaṃ ca viṣṇo ||
About chapter 11
Arjuna asks to see Krishna’s cosmic form. Granted divine sight, he sees the whole universe in Krishna’s body — countless faces, arms and eyes, blazing like a thousand suns, with all the warriors rushing into his mouths as time itself. Awestruck and afraid, Arjuna praises him and begs to see the gentle four-armed form again. Only pure devotion makes this vision possible.