Sloka 11.21
अमी हि त्वां सुरसङ्घाः विशन्ति
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति ।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥
అమీ హి త్వాం సురసఙ్ఘాః విశన్తి
కేచిద్భీతాః ప్రాఞ్జలయో గృణన్తి ।
స్వస్తీత్యుక్త్వా మహర్షిసిద్ధసఙ్ఘాః
స్తువన్తి త్వాం స్తుతిభిః పుష్కలాభిః ॥
amī hi tvāṃ surasaṅghāḥ viśanti
kecidbhītāḥ prāñjalayo gṛṇanti |
svastītyuktvā maharṣisiddhasaṅghāḥ
stuvanti tvāṃ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ ||
About chapter 11
Arjuna asks to see Krishna’s cosmic form. Granted divine sight, he sees the whole universe in Krishna’s body — countless faces, arms and eyes, blazing like a thousand suns, with all the warriors rushing into his mouths as time itself. Awestruck and afraid, Arjuna praises him and begs to see the gentle four-armed form again. Only pure devotion makes this vision possible.