Sloka 11.19
11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रम्
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
అనాదిమధ్యాన్తమనన్తవీర్య
మనన్తబాహుం శశిసూర్యనేత్రమ్ ।
పశ్యామి త్వాం దీప్తహుతాశవక్త్రమ్
స్వతేజసా విశ్వమిదం తపన్తమ్ ॥
anādimadhyāntamanantavīrya
manantabāhuṃ śaśisūryanetram |
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktram
svatejasā viśvamidaṃ tapantam ||
About chapter 11
Arjuna asks to see Krishna’s cosmic form. Granted divine sight, he sees the whole universe in Krishna’s body — countless faces, arms and eyes, blazing like a thousand suns, with all the warriors rushing into his mouths as time itself. Awestruck and afraid, Arjuna praises him and begs to see the gentle four-armed form again. Only pure devotion makes this vision possible.